Αισιόδοξο μήνυμα η αναγγελία τουριστικών επενδύσεων, ΑΝ ΒΕΒΑΙΩΣ…

Σχεδόν απίστευτα μοιάζουν τα μεγέθη των εξαγγελθεισών επενδύσεων στον χώρο του Κερκυραϊκού τουρισμού. Μαζική αγορά χειμαζόμενων ξενοδοχείων στον Αη Γιώργη Αργυράδων, Γλυφάδα και Αη Γόρδη από Αραβικά Κεφάλαια, που επενδύουν σε υψηλής ποιότητας μονάδες ανά τον κόσμο. Ακόμη πιο ανεβασμένες παρουσιάζονται οι προδιαγραφές του ξενοδοχειακού συγκροτήματος προς ανέγερση στον χώρο του τέως “Club med”. H Fairmont Hotels & Resorts είναι από τα πρώτα ονόματα του χώρου σε ολόκληρο τον κόσμο… Συμφωνία για την περάτωση και λειτουργία του … «αμαρτωλού» Συνεδριακού Κέντρου με χώρο για 1000 άτομα αλλά και άλλες πιθανές δραστηριότητες. Στο προσκήνιο και η Grecotel του ομίλου Δασκαλαντωνάκη με προοπτική μεγάλης ποιοτικής μονάδας στην Ρόδα αλλά και επαναλειτουργίας του χωριού στα Δανίλια…
Όλα αυτά μέσα στην χειμερία νάρκη των τελευταίων ετών μοιάζουν πολύ ονειρικά για να είναι αληθινά… Φαίνεται, όμως πως είναι αληθινά και γι’ αυτό επιβάλλεται να αναλογισθούμε την σημασία τους… Θα μπορέσουν οι επενδύσεις αυτές (μαζί με άλλες, που πιθανόν να έλθουν) να φέρουν την άνοιξη στην Κερκυραϊκή οικονομία;
Οι νέοι χώροι προδιαγράφονται ως μονάδες “all inclusive” υψηλής ποιότητας. Η πιθανότητα εξόδου των τουριστών από αυτές και η διάχυση της οικονομικής τους δύναμης εκτός των τειχών είναι απολύτως εξαρτημένη από το είδος, το ενδιαφέρον και την ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών.
Χωρίς διάθεση μεμψιμοιρίας είμαστε για πολλοστή φορά υποχρεωμένοι να θυμήσουμε και να υπογραμμίσουμε, ότι η βελτίωση της οικονομίας περνάει υποχρεωτικά μέσα από την ποιοτική αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος. Και αυτή με την σειρά της έχει ως προαπαιτούμενο την ριζική αναβάθμιση των κοινωνικών υποδομών πόλης και νησιού. Ειδικότερα, οι υποδομές, υγείας, συγκοινωνίας-κυκλοφορίας και πολιτισμού βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των αναγκαίων. Οσο, λοιπόν η προχειρότητα, η ημιμάθεια, η λογική και το ήθος της αρπαχτής μαζί με την δημαγωγία τον λαϊκισμό και τον εμπαιγμό περιγράφουν το πλαίσιο εξουσίας και εξουσιαζόμενων, η αισιοδοξία δεν δικαιούται να κάνει μεγάλα νούμερα. Χωρίς λιμάνι, αεροδρόμιο, νοσοκομείο, οδικό άξονα Βορρά-Νότου, αστική και υπεραστική συγκοινωνία και κυκλοφοριακές διευκολύνσεις, χωρίς πολιτιστικές υποδομές και εκδηλώσεις ποιότητας, το όνειρο θα μείνει τρελό και απατηλό… Τοπική, Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση και κεντρική εξουσία έχουν τον λόγο. Τον έχουν για μία ακόμη φορά, που περισσότερο από ποτέ είναι αναγκαίο να μην γίνει μία ακόμη χαμένη ευκαιρία. Σε 5-10 χρόνια οι κτιριολογικές εγκαταστάσεις των επενδύσεων, που εξαγγέλθηκαν μπορεί να γίνουν ενεργοί πόλοι ανάπτυξης. Μπορεί όμως και να σκουριάζουν στην εγκατάλειψη…

Ετρίτωσε...

... το καλό, φυσικά. Μιλάμε για το 3ο βιβλίο της Λιάνας Βραχλιώτη με τίτλο: "Ιστορίες γένους θηλυκού". Μόλις κυκλοφόρησε σε εκδόσεις Γαβριηλίδη. Οπως, λοιπόν, στις " μπλέ ποδιές, άσπρες κορδέλες" και στο "εγώ δεν θα κλάψω", το θήλυ πρωταγωνιστεί. ... Εξ ορισμού ενδιαφέρον. Μεταφέρουμε από το οπισθόφυλο: "Η φιλία, η αγάπη, η μητρότητα, η επικοινωνία, η ματαιοδοξία, η απιστία, η προδοσία, η πάλη, η φυγή, η καστάθλιψη, η μοναξιά. Η Φρίντα, η Καίτη, η Μαριάνα, η Ελενα, η Φαίδρα. Η Κέρκυρα. Λέξεις γένους θηλυκού. Που μαζί με άλλες, σαν τη σύμπτωση και τη μοίρα οριοθετούν, σκηνοθετούν και καθορίζουν άλλη μια. Τη ζωή"...

Σας το προτείνουμε λοιπόν ως αναγκαίο βοήθημα μιας αναγνωστικής περιπέτειας... Μαζί με τις ευχαριστίες μας και τις ευχές μας στην συγγραφέα για το τέταρτο ...

Μονόλογοι αξίας....

"Μονόλογοι Αιδοίου" ονομάζεται το έργο της Eve Ensler, που παρουσιάστηκε από ερασιτεχνική θεατρική ομάδα Αγγλοκερκυραϊκής σύνθεσης, στη 2η σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου της πόλης μας. H λειτουργία του δικαιώθηκε από την συγκεκριμένη παράσταση. Εργο αυστηρά ηθικό (όχι ηθικολογικό), ανθρωπιστικό, που δεν διεκδικεί φεμινιστικές δάφνες αλλά την τιμή της ειλικρίνειας στην καταγγελία και την προβολή της αδυσώπητης ανθρώπινης-γυναικείας μοίρας. Το αιδοίο σαν οργανο ζωής και ποίησης μέσα στις δυσκολίες μιας πατριαρχικής κοινωνίας, που δεν αποδέχεται εύκολα την φυσική και φυσιολογική κυριαρχία του θηλυκού.

Ευχαριστηθήκαμε την αποδοχή της παράστασης από την Κερκυραϊκή κοινωνία, που εκφράστηκε με την μαζική παρακολούθηση του έργου (παραστάσεις με προπώληση εισιτηρίων). Ευχαριστηθήκαμε την λειτουργία της αίθουσας, που αναφέραμε μόλις πριν 2 αναρτήσεις αυτού του ιστολόγιου, ως δημιούργημα της Δημοτικής Αρχής και της ευαισθησίας ορισμένων εκπροσώπων της.
Μνημονεύουμε τις πρωταγωνίστριες, όλες ξεχωριστές και ταλαντούχες: Diane Hamilton Fowle, Πάολα Ρωμαίου, Louise, Αλεξάνδρα Τζαρουγκιάν, Σοφία Ωρτίζ, Σοφία Μιχαλοπούλου, Νάνσυ Μωϋσίδου.
Μακάρι η ερασιτεχνική δημιουργία στην πόλη μας να βάζει τόσο ψηλά το πήχυ!!!

Η συγκεκριμένη παράσταση σίγουρα έφτασε ψηλά στις απαιτήσεις μας και δικαιούται αναγνώρισης επαγγελματικού επίπεδου !!!

Παραδομένοι στην μαγεία του χωρόχρονου...

...αισθανθήκαμε όσοι τυχεροί βρεθήκαμε το βράδυ της Πέμπτης 4/12/2008 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ιόνιου Πανεπιστήμιου. Οργανωτής: το τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιόνιου Πανεπιστήμιου Εκδήλωση: "Αναζητώντας το ... Χωρόχρονο". Εισηγητής ο γνωστός στο πανελλήνιο Διονύσιος Σιμόπουλος. Δύσκολος αντικειμενικά ο λόγος, που ιχνηλατεί τα πρώτα βήματα του σύμπαντος στην ύπαρξη. Γνωστή η διδακτική ικανότητα του ομιλητή κατάφερε χωρίς υπεραπλουστεύσεις να μυήσει το ευρύτερο κοινό στην περιπέτεια της δημιουργίας και της εξέλιξης. Εδωσε και την μεγάλη είδηση: η Κέρκυρα προορίζεται ως τόπος του 3ου πλανητάριου της χώρας.... Εκφεύγει από τις διαστάσεις μιάς απλής ανάρτησης η σημασία ενός τέτοιου έργου-όνειρου...

Δεύτερο μέρος της βραδυάς, άρρηκτα δεμένο με το πρώτο, η ψηφιακή παράσταση. Μουσική ηλεκτρονική του Δημήτρη Μαραγκόπουλου, ηχογραφημένη και συντονισμένη με ζωντανή μουσική εκτέλεση από την συμφωνική ορχήστρα του Μουσικού τμήματος και ταυτόχρονη προβολή εικόνων. Μείξη ήχου ο Αγης Γυφτόπουλος και διεύθυνση ορχήστρας ο Μίλτος Λογιάδης. Πανδαισία ήχων και χρωμάτων. Απογείωση της φαντασίας και της δημιουργίας... Παραγωγή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και του Ευγενίδειου Ιδρύματος προς τιμή του Κερκυραϊκού κοινού.
Οσοι βρεθήκαμε είμαστε τυχεροί. Το Ιόνιο Πανεπιστήμιο γενικά αλλά και το Μουσικό Τμήμα ειδικά μας θυμίζουν πολύ συχνά το πόσο αξίζουν, το πόσο προσφέρουν στην ζωντάνια και την αξία του τόπου...

Πολύ το χαρήκαμε...

Το μικρό θεατράκι, που δημιουργήθηκε στο φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου... Με την τελευταία παρέμβαση σε αυτό και την δημιουργία βαθμιδωτής "πλατείας", η πόλη μας απέχτησε μία αξιοπρεπέστατη δεύτερη σκηνή 100 περίπου θέσεων, ιδανική για πλήθος εκδηλώσεων και παραστάσεων θεάτρου (πειραματικά έργα, μονόπρακτα, ατμοσφαιρικά στις σκηνογραφικές απαιτήσεις κ.λ.π.). Ευτυχώς, που εδώ δεν χρειάστηκε παρέμβαση ή γνωμοδότηση εποπτικών αρχών αρχαιοτήτων και άλλων κρατικών μηχανισμών, που δυναστεύουν την καθημερινότητά μας στο όνομα της προστασίας της... Εφτασε το μεράκι, η έμπνευση και αυταπάρνηση μιάς χούφτας ανθρώπων, που αποδεδειγμένα και στην πράξη αγαπάνε τον τόπο.

Αν μάλιστα υλοποιηθεί το σχέδιο της Δημοτικής Αρχής για την ριζική ανακαίνιση χειμερινού και θερινού Φοίνικα, τότε η θεατρική υποδομή της πόλης θα έχει εμπλουτισθεί σημαντικά. Διατηρούμε λοιπόν και εδώ ελπίδες αφού η περιπέρεια του Φοίνικα πέρασε έναν χρόνο στα ...στενά της Σκύλας και της Χάρυβδης. Δείχνει ότι έχει αποπλεύσει από την Φαιακία, πλέοντας (ολοταχώς ελπίζουμε) προς την Ιθάκη...

Αυτό δεν συνηθίζεται !!!

Οι ανθρώπινες αισθήσεις υπακούουν στην βιολογική ιδιότητα του εθισμού... Αν π.χ βρεθείς μέσα στο κέντρο μιας χωματερής ή πλάϊ σε μία χαβούζα, στην αρχή δεν αντέχεις την βρώμα αλλά καθώς περνάει η ώρα συνηθίζεις την μπόχα, που σιγά-σιγά γίνεται ανεκτή έως και ανεπαίσθητη...
Αυτή εδώ, όμως, τη θέα με τίποτε δεν την συνηθίζουμε... Και μας πλακώνει καθημερινά σε κάθε πέρασμα στο κέντρο της πόλης... Με μεγάλη χαρά είχαμε πληροφορηθεί την απόφαση Νομαρχίας και Δημαρχείου για μία ριζική εξωραϊστική παρέμβαση στην εξωτερική όψη του Δημοτικού μας θεάτρου. Κάτι τέτοιο είναι απόλυτα εφικτό και ρεαλιστικό... Τόχουμε υποστηρίξει σαν Επιστημονικός Σύλλογος εδώ και εικοσιεπτά χρόνια και το περιμένουμε με την ίδια ανυπομονησία. Μέσα στην απελπισία μας από την μακαρία αδράνεια των μέχρι τώρα αρχών, σκεφτόμαστε, πως ακόμη και ένα απλό βάψιμο της άθλιας υπερδομής (στέγης) θα μπορούσε κάτι να βελτιώσει.

Ας γνωρίζουν πάντως οι παρόντες εκπρόσωποι πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας αυτοδιοίκησης, πως η ανασκευαστική παρέμβαση στην εξωτερική όψη του Δημοτικού θεάτρου είναι υψηλής προτεραιότητας και μέγιστης σημασίας για την αισθητική αναβάθμιση της πόλης-μνημείου της UNESCO.

Τί γίνονται τα αρχαία του Δικαστικού μεγάρου;

Εμείς - σε αντίθεση με πολλούς άλλους- δεν υποστηρίξαμε την οικοδόμηση του δικαστικού μεγάρου στο συγκεκριμένο μέρος... Ούτε και την απορρίψαμε. Απορρίψαμε και εξακολουθούμε να απορρίπτουμε την κατασκευή οικημάτων - υποδομών χωρίς καμμία χωροταξική πολιτική βραχυπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη. Σαν παιγνίδι στο χάρτη... Τέλος πάντων... Σήμερα συντασσόματε με το παγκερκυραϊκό αίτημα της ολοκλήρωσης των δικαστηρίων αφού οι συνθήκες εργασίας υπαλλήλων, δικαστών, δικηγόρων και κοινού υπερβαίνουν το πιστευτό όριο αθλιότητας...
Ομως θυμόμαστε πως σε επίσημη τελετή, ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης κ. Φίλιππος Πετσάλνικος είχε μιλήσει για τον πλούτο των αρχαιολογικών ευρημάτων, που αποκαλύφθηκαν κατά τις εκσκαφές και την ανάγκη κατασκευής νέας πτέρυγας του Μουσείου για την φιλοξενία και παρουσίαση των εκθεμάτων αυτών. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης -είχε πεί- θα χρηματοδοτούσε αυτό το αναγκαίο έργο...

Εχουν περάσει μερικά χρονάκια και βέβαια ούτε λόγος για τα εκθέματα και την προβολή τους. Ετσι απλά για να μην ξεχνάμε σε ποιά χώρα ζούμε...

Αλήθεια τα αρχαιολογικά ευρήματα τι κάνουν; Μάλλον, καλά ευχαριστώ...