Ευκαιρία πολλαπλής αξίας...

Η αναγγελία της διάθεσης κονδυλίου 5 εκατομ. ευρώ για την ανέγερση Ψυχιατρικής Κλινικής στο νέο Γενικό Νοσοκομείο της Κέρκυρας δημιουργεί αναμφίβολα ικανοποίηση... Τόσο για την δημιουργία ενός σύγχρονου ψυχιατρικού νοσηλευτηρίου, όσο και για την ένταξή του στο σύνολο του Γενικού Νοσοκομείου. Κάτι, που αποτελεί παλιότερο εκσυγχρονιστικό αίτημα της παγκόσμιας ψυχιατρικής κοινότητας και, που εδώ και καιρό υλοποιείται και στην χώρα μας στα πλαίσια της αποασυλοποίησης.

Για μας, όμως είναι και μία θαυμάσια ευκαιρία κατασκευής πολυόροφου υπόγειου χώρου στάθμευσης. Το νέο Νοσοκομείο με προφανείς ελλείψεις και ανεπάρκειες πριν ακόμα την έναρξη λειτουργίας του έχει -μεταξύ πολλών άλλων- απόλυτη ανάγκη χώρου στάθμευσης για εργαζόμενους και επισκέπτες. Πρόβλημα, που θα πάρει μεγάλες διαστάσεις, κατά απολύτως λογική πρόβλεψη... ΤΟ ΤΟΝΙΖΟΥΜΕ: Αν χαθεί τώρα η ευκαιρία δεν χωράει συγγνώμη...

Τι μας θύμισε...

Η όλη συζήτηση για το χρονοδιάγραμμα των 100 ημερών μέχρι την λειτουργία του Νέου Νοσοκομείου, μας θύμισε το παρακάτω ιλαρόν μεν πραγματικόν δε, αφού υπήρξαμε αυτόπτες και αυτήκοες...

Σε μικρό κανάλι από εκείνα, που φιλοξενούν συστηματικά μέντιουμ, χαρτορίχτες κ.λ.π., τηλεφωνάει πελάτισσα, που με το μέντιουμ κάνει τον παρακάτω διάλογο:

-Ελα, χρυσή μου, πως σε λένε;

-Μαρία

-Μαρία, έχεις και παιδιά μου λέει το χαρτί.

-Ναί, ναί...

-Εχείς δύο παιδιά, Μαρία.

-Οχι έχω τέσσερα..

-Ναι, αυτό σου λέω...Δύο και δύο...

Kάθε αναλογία δική σας...

Ευχάριστο μήνυμα για την Ιόνιο βουλή...

Αποτελεί η επιστολή του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων κ. Σιούφα προς τον Δήμαρχο Κερκυραίων για απόφαση ενίσχυσης του έργου της συντήρησης και ανάπλασης του κτιρίου της Ιονίου Βουλής. Από τα πιο χαρμόσυνα μηνύματα, που έλαβε η πόλη και ειδικότερα το ιστορικό κέντρο, τον τελευταίο πολύ καιρό, που από αβελτηρία και πενία οδηγείται σε συστηματικό υποβιβασμό, που για πολλά δημόσια κτίρια φτάνει στον βαθμό της εξαθλίωσης. Η ανάπλαση της Ιονίου Βουλής είναι επιτέλους πράξη αναγνώρισης της Ελληνικής Πολιτείας στον ιστορικό χαρακτήρα του ουσιαστικά πρώτου Ελληνικού κοινοβουλίου...

Συστηματική είναι η υποτίμση της Κερκυραϊκής και της γενικότερης Επτανησιακής Ιστορίας των ετών 1800 -1965 την διδασκόμενη και επίσημα προβαλλόμενη εθνική ιστορική παρακαταθήκη... Γι' αυτό, η διάσωση και η ανάδειξη της Ιονίου Βουλής ως χώρου, που θα χρησιμοποιείται και κοινοβουλευτικά από την Βουλή των Ελλήνων με συνεδριάσεις επιτροπών κ.λ.π. θα είναι εξαιρετικά θετικό για τον τόπο σε όλα τα επίπεδα. Ταυτόχρονα, βέβαια θα αναδειχθεί ένας χώρος-υποδομή πολιτισμού για την πόλη και το νησί... Με ανυπομονησία και προσδοκία περιμένουμε την ουσιαστική συντήρηση και ανάδειξη της Ιονίου βουλής...

Τι καλά που θάταν αν ανάλογες πρωτοβουλίες παίρνονταν και για την εξωτερική όψη του Δημοτικού Θεάτρου...

Εν πάσει περιπτώσει, έπαινος ανήκει σε όλους όσους, που παρεμβαίνοντας διεκδικητικά συνέβαλλαν στην θετική αυτή απόφαση της Βουλής των Ελλήνων...

Είμαστε τυχεροί...

που παρακολουθήσαμε το ρεσιτάλ Πιάνου της Hideyo Harada, στην Ιόνιο Ακαδημία στα πλαίσια των Ionian Concerts!!! Μία μαγική βραδυά μας χάρισε η Γιαπωνέζα καλλιτέχνις, που συγκαταλέγεται στις κορυφαίες του είδους στον κόσμο. Δεν υπερβάλλουμε άν χαρακτηρίσουμε ρεσιτάλ σα ένα από τα κορυφαία καλλιτεχνικά γεγονότα του καλοκαιριού στην Ελλάδα... Σε μία μισοάδεια αίθουσα... Με την κραυγαλέα απουσία των τοπικών αρχών. Με το βροντερό απών των τοπικών ταγών του πολιτισμού, που διαρηγνύουν το ιμάτιά τους στο όνομα της ... μοναδικής Κερκυραϊκής πολιτιστικής και καλλιτεχνικής παράδοσης. Με την προκλητική αδιαφορία των προοδευτικών διαπαιδαγωγητών της νεολαίας και του λαού... Αλλά και με την ευθύνη της ατελέστατης ενημέρωσης και πληροφόρησης των διοργανωτών...

Ατυχώς, αυτη την πραγμαγτικότητα την ζούμε χρόνια τώρα, μέρα με την ημέρα. Βραδυές σαν την χτεσινή δεν έχουμε συχνά την δυνατότητα να ζήσουμε...

Αυτή η αποθέωση τεχνικής δεξιοτεχνίας και καλλιτεχνικής αίσθησης, που αποθεωτικά μας προσέφερε η Hideyo harada ανήκει στα προνόμοια όσων βρεθήκαμε στην Ιόνιο Ακαδημία...

Η λιμνούλα, που έγινε ...έλος!!!

Δεν γνωρίζουμε τίνος η αισθητική δικαιώθηκε με την κατασκευή αυτής της "διακοσμητικής" λιμνούλας στην δημοτική πλάζ της Αγιας Αικατερίνης... Εχουμε δει πλήθος παρόμοια κιτς τα τελευταία έτη της ..."νεο-Ελληνικότητας¨, πολλά των οποίων διακοσμούν τις ίδιες τις κατοικίες της σύγχρονης "αφρόκρεμας¨"... Καλό λοιπόν, είναι που υπάρχει η λιμνούλα στην δημοτική Πλάζ για να μας θυμίζει το ..."ποιός-ποιόν" της τελευταίας 30ετίας...

Εμείς, πάντως, γράφουμε το σημείωμα αυτό όχι για να σχολιάσουμε την ...κυρίαρχη αισθητική αλλά για να παρατηρήσουμε, οτι η λιμνούλα, χάρις στην προσθήκη κάποιων μικρών βράχων έχει μετατραπεί σε ...τέλμα, κοινώς λούμπα, προσφερόμενη για την ανάπτυξη μικροοργανισμών, μυγών, κουνουπιών και άλλων ελάχιστα επωφελών -για τους λουόμενους- μικροζώων.

Εμείς το καταθέτουμε διατηρώντας ελάχιστες ελπίδες για διορθωτική παρέμβαση...

Ergon Ensemble: μία ξεχωριστή βραδυά...

Η βραδυά, που παρακολουθήσαμε στην Ιόνια Ακαδημία δικαιώνει, κατά την γνώμη μας τις ποιοτικές φιλοδοξίες του φεστιβάλ. Το Ergon Ensemble, προϊόν εργασίας και του Ιόνιου Πανεπιστήμιου με την διδακτική ευθύνη του περίφημου Ensemble Modern της Φραγκφούρτης καταξιώνεται στον χώρο της σύγχρονης μουσικής.

Ακούσαμε θαυμάσια σύνολα σε έργα Benjamin Britten, Νίκου Σκαλκώτα, Philip Cashian, Toshi Ichiyanagi, Ιάννη Ξενάκη και Paul Hindemith. Θαυμάσια ευκαιρία για μουσική πανδαισία, που δεν έχουμε συχνά την δυνατότητα να απολαύσουμε στην Κέρκυρα. Και την απολαύσαμε στα αλήθεια... Ηχος ολόκληρος, γεμάτος.

Αξιζε μεγαλύτερης συμμετοχής των Κερκυραίων, που αποτελεί και την μόνη μέθοδο υπεράσπισης της ύπαρξης, της συνέχισης και της αναβάθμισης των Ionian Concerts. Που ασφαλώς χρειάζονται μεγαλύτερη και καλύτερη προβολή...

AMEA: στον Καιάδα...

Αφορμή γι' αυτό το σημείωμα, η αναφορά-σχόλιο του προέδρου του Νομαρχιακού Συλλόγου ΑΜΕΑ κ. Ανδρέα Σκούπουρα, για τους όρους διαβίωσης και κυκλοφορίας των ΑΜΕΑ στην πόλη. Δεν είναι και πολλά αυτά που έχουν άλλαξει στην κοινωνία μας μέχρι σήμερα στον ευαίσθητο κοινωνικό τομέα των Ατόμων με ειδικές ανάγκες. Οσο κι' αν αυτό φαίνεται υπερβολικό, στο επίπεδο της κοινωνίας (γι΄αυτό το υπογραμμίσαμε) οι μεταβολές δεν είναι ουσιώδεις. Πολύ απλά ο αυτονόητος και εγγενής σεβασμός προς τις ιδιαίτερες ανάγκες των ατόμων αυτών θα ήταν αποδεικτικό στοιχείο ενός προηγμένου πολιτισμού. Μα. -θα πείτε- αφού φτιάχνουμε ράμπες στα πεζοδρόμια... Ναι! και παρκάρουμε μπροστά σε αυτές!!! Οχι όλοι. Οι πιο μάγκες... Οι πιο άντρες...Οι πιο ξύπνιοι... Η κοινωνία, όμως μέσα από τα συλλογικά της όργανα (τοπική αυτοδιοίκηση, κεντρική εξουσία) τους επιβραβεύει με τον έπαινο της ατιμωρησίας... Ετσι, μία παράβαση, που θα έπρεπε να θεωρείται από τις βαρύτερες, γιατί στρέφεται άμεσα και σοβαρότατα κατά των όρων ζωής συμπολιτών ή επισκεπτών μας αντιμετωπίζεται και αυτή μέσα στο γενικό κλίμα μακάριου ωχαδελφισμού... Ντάξει μωρέ, τι έγινε... αναρωτιέται ο θρασύς και βάρβαρος παραβάτης. Τίποτε του απαντάει η οργανωμένη κοινωνία. Συνέχισε παληκάρι μου τη δουλειά σου...

Για όσους, γενικολογούν λέγοντας γι' αυτό και για άλλα ζητήματα αντι-κοινωνικής πρόκλησης, οτι είναι θέμα του καθενός και χρειάζεται παιδεία κ.λ.π. απαντάμε: Ναι, είναι θέμα του καθενός και όλων μας και δεν θα αλλάξει ποτέ όσο ο "καθένας" με αυτό το επίπεδο κοινωνικού πολιτισμού δεν υφίσταται έλεγχο για την εχθρική του στάση απέναντι στην κοινωνία. Οι τυχόν δυσμενείς συνέπειες αυτού του ελέγχου είναι οι μόνες, που μπορούν να δημιουργήσουν κανούρια αντανακλαστικά κοινωνικής συμπεριφοράς. Ολα τα άλλα είναι λόγια να αγαπιώμαστε...