Τετάρτη, 27 Μαΐου 2009

αργή και συνεχής φθορά...











... χαρακτηρίζει το χώρο της Σπιανάδας, όπως μαρτυρούν ενδεικτικά και οι φωτογραφίες, που παραθέτουμε... Ο πανδαμάτωρ χρόνος κα η κλιμακούμενη βαρβαρότητα των περιηγητών της έχουν αφήσει τα σημάδια τους σε διάφορα σημεία. Πιο αποκαλυπτικές είναι οι ζημιές στα εξαιρετικής αισθητικής αξίας σκαλοπάτια και κολώνες φωτισμού προς το πάρκο αλλά και στο περιφεριακό πεζοδρόμιο της Πλατείας. Η φθορά καθημερινή, αργή και συνεχής... Εχοντας υπόψη και την τύχη, που της επιφυλάσσει ο συνεχής υποβιβασμός της, εξαιτίας μετατροπής της παρακείμενης οδού Καποδιστρίου σε ... ξενυχτάδικο όλων των εποχών, οι ανησυχίες για την φθορά της Σπιανάδας γίνονται ακόμη μεγαλύτερες....
Δεν είναι τόσο το μέγεθος των ζημιών, που ανησυχεί όσο το βάθος της αδιαφορίας. Καμμία εποπτεία, κανένας έλεγχος, καμμία πρόνοια καμμία επισκευή... Αυτά μας ανησυχούν γιατί ΟΛΑ μαζί εξασφαλίζουν σίγουρη επιδείνωση. Αυτή είναι η ακατανίκη συνταγή καταστροφής, που γνωρίζει καλά ο τόπος... Εγκληματικά λάθη και προκλητική αδιαφορία μετέτρεψαν π.χ. τον ΦΟΙΝΙΚΑ από ζωντανό κύτταρο θεατρικής και καλλιτεχνικής ζωής σε επικίνδυνο κτίσμα απειλούμενο με κατάρρευση, που απαιτεί μερικά εκατομύρια ευρώ πλέον για να αποκατασταθεί...
Γι' αυτό ακριβώς, έγκαιρα, πριν συμβούν μεγαλύτερες και μονιμότερες ζημιές, με αφόρητο για το Δήμο κόστος επισκευών, πρέπει υπάρξει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα παρεμβάσεων, που το κόστος τους θα είναι αντιμετωπίσιμο. Και βέβαια, είναι ζωτική ανάγκη να υπάρξει μηχανισμός περιφρούρησης του συνολικού μνημείου... Αν βέβαια, εξακολουθούμε να θεωρούμε την Σπιανάδα μνημείο απαράμιλλης ομορφιάς, εξαιρετικό τόπο αστικής ψυχαγωγίας και επικοινωνίας και σπουδαίο χώρο ανάπτυξης σοβαρής καλλιτεχνικής δραστηριότητας, ιδιαίτερα το καλοκαίρι...

Τρίτη, 26 Μαΐου 2009

Αυτόν Χρειαζόμαστε...

Ο Αλαν Ντάγκλας, 61 ετών, Αυστραλός και κάτοικος της πόλης Σάνπορι, έχει τάξει σκοπό της ζωής του να καθαρίζει τους τοίχους της πόλης του από την χρωμορρύπανση. Επικεφαλής μιας ομάδας εθελοντών εφοδιασμένων με κατάλληλα υλικά, επεμβαίνουν σε 24ωρη βάση και τα φρεσκογραμμένα συνθήματα εξαφανίζονται σε λίγα λεπτά...
Με τον τρόπο αυτό οι δράστες αποθαρρύνονται, αφού τα συνθήματά τους δεν ...προλαβαίνουν να τα διαβάσουν ούτε οι φίλοι τους.
Η αποτρεπτική αυτή επίδραση της παρέμβασης Ντάγκλας αναγνωρίζεται πλέον σε τέτοιο βαθμό, ώστε γειτονικές πόλεις αλλά και άλλες χώρες ζητούν πληροφορίες γύρω από την εφαρμογή της όλης επιχείρησης προστασίας του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος των πόλεων. Ας υπογραμμισθεί, οτι ο Ντάγκλας συμπαθεί την τέχνη του graffity, πιστεύοντας, ότι πρέπει να διατίθενται ειδικοί τοίχοι για την εξάσκησή της...
Αυτό, που καταρχή φαίνεται υποκριτικό είναι σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις πραγματικότητα, όπου πάνω σε ειδικούς τοίχους, ιδιαίτερα σε περιβάλλον πανεπιστημιουπόλεων, έχουν δημιουργηθεί πραγματικά αριστουργήματα.
Αν μπορούσε να σκεφτεί και την πόλη μας ο κ. Ντάγκλας... Εδώ, βέβαια, φοβούμαστε, οτι θα δυσκολευόνταν ιδιαίτερα στο έργο του. Εδώ η χρωμορρύπανση έχει κατοχυρωθεί ως ..."προοδευτικό " δικαίωμα με πρωταγωνιστή ακόμη και πολιτικό φορέα, που δεν έχει αφήσει κολώνα, τοίχο, μνημείο, που να μην του αλλάξει τα... χρώματα... Εδώ επίσης, η πατρίδα γενικώς ...κοιμάται σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο ενώ το εθελοντικό κίνημα δεν είναι και ...στα καλύτερά του...

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2009

Ωραία πρωτοβουλία...

Η έκθεση Κερκυραϊκών προϊόντων στην Πάνω Πλατεία. Δεν έχουμε συνηθίσει τέτοιες εκδηλώσεις στην Κέρκυρα... Η πρωτοβουλία της Νομαρχίας μας άρεσε από κάθε άποψη. Καλαίσθητες και προσεγμένες κατασκευές, δημιούργησαν έναν εκθεσιακό χώρο επιχειρήσεων της Κέρκυρας, που μας θύμισε με θετικά προκλητικό τρόπο, ότι στην Κέρκυρα παράγονται και άλλα προϊόντα εκτός από την παροχή τουριστικών υτπηρεσιών...
Πιστεύουμε, οτι η τυχόν εγκατάσταση μελλοντικών παρόμοιων εκδηλώσεων πιο κοντά στην Κάτω Πλατεία π.χ. δεξιά ή/και αριστερά από το συντριβάνι θα αυξάνει την επισκεψιμότητά τους ενώ δεν πρέπει να λησμονηθούν και άλλες περιοχές της πόλης (Σπηλιά, Γαρίτσα κ.λ.π.)...

ΘΕΤΙΚΟΤΑΤΗ...

Η επισκευή του απο πολλών ετών εγκαταλειμμένου κτιρίου των Βενετσιάνικων φυλακών, που κυριολεκτικά κατέρρεε. Οπως, λοιπόν δείχνει και η φωτογραφία, πρόκειται για μία καλαίσθητη παρέμβαση, που αναδεικνύει το κτίριο σε πλήρη αρμονία με τον περιβάλλοντα χώρο. Ελπίζουμε σε γόνιμη χρησιμοποίησή του σε όφελος του τόπου.
Η αναπαλαίωσή του συγκεκριμένου κτιρίου μας γεμίζει χαρά και υποβόσκουσα ελπίδα, πως κάτι μπορεί να γίνει κάποτε με ολόκληρο τον κτιριακό πλούτο του παλιού φρουρίου... Οπως π.χ. με το Αγγλικό Νοσοκομείο, που απο ναυαρχίδα των κτιριακών υποδομών του νεοϊδρυμένου το 1985 Ιόνιου Πανεπιστημίου βρίσκεται πλέον στην μαύρη λίστα των αρνητικών επιλογών κτιριακής αποκατάστασης του ιδρύματος...
Εμείς, λοιπόν, θα το φωνάζουμε από αυτό το ιστολόγιο αλλά και από κάθε βήμα, ότι το Αγγλικό Νοσοκομείο είναι από τα μεγαλύτερα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς της πόλης, του νησιού, της χώρας... Αν καταχθόνιες μικροπολιτικές και μίζεροι επαρχιωτισμοί θέλουν να το καταδικάσουν σε τελική κατάρευση, ας ενεργοποιηθούν όσοι -άτομα και φορείς- συμμερίζονται την εκτίμηση της αρχιτεκτονικής και ιστορικής αξίας του κτιρίου... Και ας γίνει πριν είναι πολύ αργά. Οπως για πλήθος άλλα σημαντικά κτίρια-μνημεία αυτού του τόπου, που δείχνει να πάσχει από βαρεία αμνησία...
Δυστυχώς, η τοπική αυτοδιοίκηση, που υπήρξε πρωτεργάτης της ΜΗ στέγασης του Ιόνιου Πανεπιστημίου στο παλιό φρούριο τηρεί και σήμερα ...σιγήν ιχθύος. Το ίδιο και η Νομαρχιακή, το ίδιο και επίλεκτα πνευματικά σωματεία της πόλης. Οφείλουμε, πάντως να τονίσουμε, οτι επιχειρήματα ... υπερβολικής απασχόλησης με τα τρέχοντα ή του τύπου "...περάστε αργότερα, λείπει η θεία μου.." δεν καταφέρουν να μας αποβλακώσουν, τουλάχιστον στον επιθυμητό βαθμό... Υπάρχει, τρόπος να οργανωθεί αληθινή εκστρατεία διάσωσης των κτιρίων του Παλιού Φρουρίου. Και ΠΡΕΠΕΙ να γίνει, ανεξάρτητα από τις προθέσεις του Ιόνιου Πανεπιστημίου, που δείχνει να ...την καταβρίσκει με την οδό Αβραμίου...
Αν υπάρξει ισχυρή βούληση, τότε μπορούμε να ελπίζουμε σε ρεαλιστικές προτάσεις λύσεων. ΑΝ, βέβαια!!! Γιατί ... εδώ στον τόπο αυτό κατεδαφίστηκαν με αποφάσεις Δημοτικών Συμβουλίων (θα το ξαναλέμε για να ξέρουμε πάντοτε, που βρισκόμαστε) η Porta Reale και το Δημοτικό Θέατρο... Γιατί, λοιπόν να μην πάει περίπατο και το Αγγλικό Νοσοκομείο;
Ας πάει... Μπορεί και να μας αξίζει... Απλά να ξέρουν, όσοι πολιτικοί και πολιτειακοί παράγοντες σφυρίζουν αδιάφορα, ότι το σφύριγμα αυτό δεν εξασφαλίζει άλλοθι. Ούτε συνιστά τεκμήριο αθωότητας η προβαλλόμενη τυπική αναρμοδιότητα. Αντίθετα, κάθε προστιθέμενη μέρα σιωπής προσθέτει πόντους στην συνολική βσρύτατη ενοχή...

Αυτό ακριβώς εννοούσαμε...

Πριν από λίγες αναρτήσεις διατυπώναμε την άποψη, οτι ο σεβασμός στην καθαριότητα, στην αισθητική, στα μνημεία και γενικά στα αγαθά του πολιτισμού χρειάζεται -μεταξύ άλλων- κοινωνικό έλεγχο για να μετατραπεί σε κοινωνικό δεδομένο, σε στοιχείο ποιότητας ζωής των κατοίκων της πόλης, σε προϋπόθεση αναβάθμισης του τουριστικού μας προϊόντος.
Αυτό, λοιπόν εννούσαμε... Αυτό που μαρτυρεί η φωτογραφία... Ι.Χ. παρκαρισμένο προκλητικά απέναντι από το Δημαρχείο της πόλης πάνω στο μνημειακό πεζοδρόμιο. Αν ξέρεις την ιστορία αυτού του κτιρίου... Αν εκτιμάς την αισθητική του αξία... Αν το απολαμβάνεις και το καμαρώνεις σα στοιχείο διάκρισης του τόπου που ζείς, τότε το πιθανότερο είναι, πως δεν θα παρκάρεις εκεί ... χαλαρά και αμέριμνα... Κι' αν ΔΕΝ; Γιατί υπάρχουν πολλοί συμπολίτες μας, που ΔΕΝ... Είναι όλοι αυτοί, που μετατρέπουν την Πλατεία Δημαρχείου, την είσοδο του Λιστόν και την Πιάτσα σε κανονικό πάρκιγκ... Τότε, λοιπόν, τι γίνεται;;;
Εμείς, λοιπόν θεωρούμε, πως σε κάποιες (αρκετές) τέτοιες περιπτώσεις ο κοινωνικός έλεγχος μπορεί να είναι και εκπαιδευτικός με την έννοια, της δημιουργίας εξαρτημένων αντανακλαστικών αποφυγής αντικοινωνικών και αρρωστημένα εγωκεντρικών συμπεριφορών. Ενας τέτοιος έλεγχος δεν έχει τίποτε το κοινό με τον αυταρχισμό, την καταπίεση και την καταστολή... Αντίθετα, πρόκειται για την νομιμη γραμμή άμυνας μιας οργανωμένης (;) τοπικής κοινότητας απέναντι στην βαρβαρότητα και την επιβολή της...

Καλό αλλά λίγο...

Το περιφερειακό πεζοδρόμιο της Σπιανάδας χρειάζεται σε πολλά σημεία διορθωτικές παρεμβάσεις, για να μην πούμε ριζική ανακατασκευή... Κάτι οι ρίζες των δένδρων, κάτι η ο πολύς χρόνος από την κατασκευή του, όλο και αναδεικνύονται νέες ζημιές και προκύπτουν οι αναγκαίες επισκευές. Χρήσιμη η παρέμβαση, που έγινε, ειδικά στο μέρος αυτό, που η φθορά του πεζοδρομίου είχε φτάσει σαφώς στα όρια του επικύνδυνου για την σωματική ακεραιότητα των περιπατητών αλλά -νομίζουμε- δεν φτάνει...

Κυριακή, 17 Μαΐου 2009

Μία μαγική βραδυά!!!


...μας χάρισε το φωνητικό σύνολο "ΕΜΜΕΛΕΙΑ" στο υπέροχο και υποβλητικό περιβάλλον του Αη Γιώργη, ενθουσιάζοντας τα μέλη και τους φίλους της ΟΠΕΡΑΣ ΔΩΜΑΤΙΟΥ ΚΕΡΚΥΡΑΣ, που κατάκλυσαν τον χώρο. Κοσμικά Ιταλικά & Γαλλικά τραγούδια της Αναγέννησης αποδόθηκαν με μοναδικό τρόπο από τους τέσσερους νέους, που με την αφοσοίωσή τους στο είδος αυτό της φωνητικής τέχνης έχουν φτάσει σε υψηλότατα επίπεδα καλλιτεχνίας. Εντυπωσιακό το αποτέλεσμα, εκπληκτική η πληρότητα του ήχου, που μοιάζει να προέρχεται από ολόκληρη ορχήστρα και χορωδία...

Θαυμάσια ευκαιρία γνωριμίας του Κερκυραϊκού κοινού με το είδος αυτό του τραγουδιού, όχι ιδιαίτερα διαδεδομένου στην Ελλάδα. Ετσι, η ποιότητα της καλλιτεχνικής απόδοσης της ¨ΕΜΜΕΛΕΙΑΣ¨αλλά και η μαζική προσέλευση των Κερκυραίων συνθέτουν την πολύ μεγάλη επιτυχία της βραδυάς.

Εμπρός, τώρα για την επόμενη εκδήλωσή μας, στις 22 Αυγούστου με γκαλά Χέντελ για την συμπλήρωση 250 χρόνων από τον θάνατό του.

Σύντομα, οι σχετικές πληροφορίες θα παρατεθούν στο νεοδημιουργημένο ιστότοπο της Οπερας Δωματίου Κέρκυρας: http://www.corfuchamberopera.gr

Σας ευχαριστούμε...

Σάββατο, 16 Μαΐου 2009

Μία φωτογραφία...χίλιες λέξεις...


Πριν από λίγες μέρες η πρόσβαση από το μποσκέτο, Φρούριο κ.λ.π. προς το πεντοφάναρο έγινε -και δικαίως- αντικείμενο της τοπικής επικαιρότητας. Στο Κερκυραϊκό Κανάλι προβλήθηκαν εικόνες ...απείρου κάλλους, που έδειχναν, οτι η κατάληψη του σχετικού πεζοδρομίου αλλά και το οδοστρώματος της Δούσμανη, επιβάλλει ...την αλλαγή πορείας των πεζών...Πέρασμα, γιόκ!!! Κάτι φαίνεται, πως έγινε με τα τραπεζοκαθίσματα του Λιστόν αλλά το πρόβλημα εξακολουθεί να ισχύει λίγα μέτρα πιο πίσω. Η φωτογραφία, αδιάψευστο τεκμήριο... Θα πείτε βέβαια και θα συμφωνήσω, οτι η φωτογραφία είναι μία ακόμα τρανή απόδειξη του πολιτισμού της ..."πάρτης μου". Αυτού, που κυριαρχεί σε πάρα πολλές πλευρές της καθημερινότητάς μας (οδήγηση, περπάτημα, οικοδόμηση, ψυχαγωγία κ.λ.π.). Η κυραρχία αυτή αποτελεί και τον ενεργό μας πολιτισμό, που φυσικά ελάχιστα ψήγματα κοινωνικότητας διαθέτει... Το να τον περιγράφεις, όμως και να διαμαρρτύρεσαι γενικά και αφηρημένα, δεν μεταβάλλει, δεν βελτιώνει το ατομικίστικο ήθος των συμπολιτών μας... Γι' συτό χρειάζεται ο κοινωνικός έλεγχος, γι' αυτό χρειάζεται η συχνή παρουσία της Δημοτικής Αστυνομίας, που με τρόπο ευγενέστατο (αυτόν που ασφαλώς ΔΕΝ διαθέτουν όσοι σταθμεύουν κατ' αυτό τον τρόπο τα μηχανάκια τους) αλλά αποφασιστικό μπορεί να εποπτεύει την τήρηση και εφαρμογή της στοιχειώδους λογικής... Αυτός ο έλεγχος μπορεί να δημιουργήσει (με πολλή επιμονή και υπομονή) μία άλλη πρακτική σε όσους αισθάνονται ..."κυρίαρχοι του σύμπαντος" και περιφρονούν βαθύτατα τους άλλους... Η εξαιτίας διάφορων λόγων ή δικαιολογιών ανοχή ...ριζώνει ακόμη βαθύτερα την αντικοινωνικότητα του νεο-Ελληνα...

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2009

Η οικολογία έχει επίκεντρο τον άνθρωπο…

…νομίζω, χωρίς να είμαι ειδικός και χωρίς να αυτοσυστήνομαι οικολόγος... Σέβομαι βαθειά τις οικολογικές ευαισθησίες και τα αντίστοιχα κινήματα... Αισθάνομαι όμως την υποχρέωση να καταθέσω την αρχειακή μου άποψη, ότι η οικολογία συμπυκνώνει την φιλοσοφική-υπαρξιακή θέση των ανθρώπων, που προσπαθούν να συνταιριάξουν τον άνθρωπο και τις δραστηριότητές του με την φύση αναγνωρίζοντας σε αυτόν (τον άνθρωπο) την προτεραιότητα, χωρίς ασφαλώς αυθαιρεσίες και ανεξέλεγκτους εγωκεντρισμούς… Αναγκαίος, πιστεύουμε ο πρόλογος για να τοποθετηθούμε στο ζήτημα της κοπής των ευκαλύπτων στην παραλιακή λεωφόρο μετά το λιμάνι.
Ο ευκάλυπτος είναι σπουδαίο δένδρο και με πολλές προστατευτικές και ιαματικές ιδιότητες για τον άνθρωπο αλλά απολύτως ακατάλληλο για πεζοδρόμια ή μικρές αστικές πλατείες. Ο υδρόφιλος χαρακτήρας του και το εκτεταμένο και επφανειακό ριζικό σύστημα, που αναπτύσσει είναι ασύμβατο με αστικούς χώρους. Συνήθως οι ευκάλυπτοι και οι λεύκες αποτελούσαν τις επιλογές τοπικών αρχόντων, που επιθυμούσαν να δρέψουν σύντομα την επιβράβευση της κοινής γνώμης για το πράσινο έργο τους, εξαιτίας της γρήγορης ανάπτυξής τους. Πιο συγκεκριμένα, στην περιοχή, που αναφερόμαστε υπάρχει ένας δρόμος ταχείας κυκλοφορίας, επεκτεινόμενος και αναβαθμιζόμενος σαν τέτοιος με τα σχετικά έργα, χωρίς πεζοδρόμιο!!! Η κατασκευή πεζοδρομίου αποτελεί λοιπόν φυσική και αναγκαία προτεραιότητα. Δεν ήταν ευχάριστο θέαμα οι κομμένοι ευκάλυπτοι αλλά δυσκολευόμαστε να σκεφτούμε, πώς αλλιώς μπορεί να προστατευτεί η ασφάλεια, η υγεία, η ακεραιότητα και η ζωή των πεζών. Ασφαλώς και χρειάζεται ανάπλαση της περιοχής και νέα δενδροφύτευση, που -αν καλά είδαμε- έχει ήδη πραγματοποιηθεί από την εσωτερική πλευρά της μάντρας του λιμένα.
Η τήρηση των προτεραιοτήτων, κατά την γνώμη μας είναι συστατικό κομμάτι του οικολογικού ορθολογισμού…

Κυριακή, 10 Μαΐου 2009

Καλοτάξειδος !

Το πληροφορηθήκαμε από το blog του Κορφιάτη (http://korfiatis.blogspot.com/) και σας παραπέμπουμε για περισσότερες βιογραφικές λεπτομέρειες στο παραπάνω ιστολόγιο, που αναφέρεται στον σεμνό εργάτη της τέχνης Θόδωρο Εξαρχο. Τον είχαμε ξεχωρίσει στις κινηματογραφικές, θεατρικές και τηλεοπτικές του παρουσίες. Ετσι, τον αποτιμήσαμε στην ζωή, έτσι τον χαιρετάμε. Και ΔΕΝ γνωρίζαμε, πως ήταν συμπατριώτης μας...

Απαραίτητο για την Κέρκυρα...



...είναι ένα συνεργείο συντήρησης του μνημειακού πλούτου της πόλης στελεχωμένο με κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό, ώστε να αρχίσει ένα μακροχρόνιο έργο καταγραφής, συντήρησης και αποκατάστασης. Πρόκειται για ένα τεράστειο υλικό, που δεν το συγκροτούν μόνον τα γνωστά μνημεία (κτίρια, αγάλματα κ.λ.π.) αλλά ένα απίθανα μεγάλο σύνολο, με πάρα πολλά "δευτερεύοντα" στοιχεία (μπαλκόνια, φουρούσια, παράθυρα, μαρμάρινες καλύψεις κ.λ.π.). Πρακτικά, ο διακοσμητικός αυτός πλούτος συνθέτει την πολεοδομική-αρχιτεκτονική ταυτότητα της πόλης. Η τύχη του αβέβαιη, επαφίεται στον πατριωτισμό των πολιτών και η κατάσταση του μαρτυρεί του ...λόγου το ασφαλές (βλέπε φωτογραφίες).
Κατά τη γνώμη μας είναι πρωταρχικό καθήκον της Δημοτικής Αρχής να αναλάβει, σε συνεργασία με τις αρμόδιες εφορείες των κλασσικών και κυρίως των νεώτερων μνημείων, το τιτάνιο έργο συντήρησης, αποκατάστασης και ανάδειξης. Μία τέτοια ομάδα εργασίας έχει μπροστά της χρόνια εργασίας και ποτέ δεν θα πάψει να είναι χρήσιμη, απαραίτητη, αν οι φιλοδοξίες μας για ποιοτική αναβάθμιση ης πόλης φτάσουν στο επιθυμητό επίπεδο...

Σάββατο, 9 Μαΐου 2009

Ημέρα-πρότυπο...



Το Σάββατο 9 Μάη 2009, γιορτάστηκε στην πόλη μας μετά από θαυμάσια πρωτοβουλία της Νομαρχίας Κέρκυρας η ημέρα της Ευρώπης. Το κυρίαρχο στοιχείο του γιορτασμού, που μας ενθουσίασε ήταν η συμμετοχή πάμπολλων καλλιτεχνικών σχημάτων του τόπου (φιλαρμονικές, χορωδίες, χορευτικά σχήματα κ.λ.π.) που κατάφεραν να δώσουν στους δρόμους της πόλης (Λιστόν, Πιάτσα, Σπιανάδα, Πλατεία Δημαρχείου κ.λ.π.) ένα ξεχωριστό χρώμα πολιτιστικής δημιουργίας με φινέτσα και ποιότητα, μακρυά απο κιτσαρίες και ηχορρυπαντικά άλλοθι.
Εκδηλώσεις με ταυτολογική Κερκυραϊκή αναγνωρισιμότητα, απλωμένες στην διάρκεια του καλοκαιριού, θα μπορούν να συγκροτούν π.χ. έναν ξεχωρτιστό πολιτιστικό Αύγουστο, γνήσια Κερκυραϊκό, γνήσια λαϊκό και άκρως ενδιαφέροντα για ντόποιους και επισκέπτες. Μία τέτοια προοπτική είναι μία σπουδαία συνιστώσα της πολύ αναμενόμενης και μηδέποτε ερχόμενης αναβάθμισης... Σε μία τέτοια μάλιστα κατεύθυνση βλέπουμε να αναβιώνουν οι δισεβδομιαδιαίες συναυλίες των φιλαρμονικών της πόλης στο Πάρκο (Πέμπτη-Κυριακή), που με την πλαισίωση των πιο έμπειρων σχημάτων της υπαίθρου, μπορούν να αποκτήσουν ξανά -μετά από χαμένες δεκαετίες- ένα μόνιμο χαρακτήρα. Τέτοιου τύπου εκδηλώσεις μπορούν να συγκροτήσουν την ιδιαίτερη πολιτιστική μας ταυτότητα, χωρίς βαρύγδουπες πομφολυγώδεις διακηρύξεις αλλά με την σεμνότητα και την σιγουριά ενός τόπου με πλήθος δημιουργικές δυνάμεις, που χρειάζονται τόνωση της αυτοπεποίθησή τους, υπέρβαση της μιζέριας του μικροχώρου και συνεχή βελτίωση μέσα από την αφόρτιση συνειδητοποίηση των ατελιών τους...

Ξαναλειτουργεί η κινηματογραφική Λέσχη του Ιόνιου Πανεπιστήμιου...

Είχαμε ακούσει αλλά δεν την είχαμε ζήσει σε προηγούμενες φάσεις λειτουργίας της και πολύ χαιρόμαστε, που ξαναλειτουργεί. Ταινίες σημαδιακές για τον παγκόσμιο κινηματογράφο και η "Πιπί, κακά και νάνι" του Μάρκο Φερρέρι και η "ο μπαμπάς λείπει σε ταξείδι για δουλειές" του Εμίρ Κουστουρίτσα.
Χαιρόμασε, λοιπόν ευχόμενοι μακροημέρευση... Την χρειαζόμαστε σαν τόπος...

Τετάρτη, 6 Μαΐου 2009

Μία βραδυά αναγεννησιακής μουσικής...

To φωνητικό σύνολο "ΕΜΜΕΛΕΙΑ" παρουσιάζει η "ΟΠΕΡΑ ΔΩΜΑΤΙΟΥ ΚΕΚΥΡΑΣ" στην δεύτερη εκδήλωσή, που οργανώνει την φετεινή χρονιά. Πρόκειται για μία συναυλία, που σπανιότατα έχουμε την δυνατότητα να παρακολουθήσουμε στην πόλη και το νησί μας. Στόχος του φωνητικού συνόλου "ΕΜΜΕΛΕΙΑ" είναι η παρουσίαση και διάδοση σπάνιων έργων προκλασσικής αλλά και νεότερης μουσικής. Το ρεπερτόριο τους πλούσιο, η απόδοσή τους εξαιρετικά επιτυχυμένη μέσα από ακουστικές διαδρομές σε Αρχαία Θέατρα, Εκκλησίες, Μέγαρο Μουσικής, Ωδεία κ.λ.π.
Ο "Αη Γιώργης" στο Παλιό Φρούριο μπορεί να αποτελέσει ιδανικό χώρο για μία βραδυά με ξεχωριστές προδιαγραφές και υποσχέσεις.
Σας περιμένουμε, λοιπόν, το Σάββατο, 16 Μάη και ώρα 9:00 μ.μ. στον Αη Γιώργη. Ελπίζουμε, οτι θα επιβεβαιώσουμε το συμβόλαιο ποιότητας, στο οποίο επιδιώκουμε να φανούμε συνεπείς... Θα σας το ξαναθυμίσουμε...

Κυριακή, 3 Μαΐου 2009

Το Αγγλικό Νοσοκομείο: καλή άσκηση μνήμης γιά όλους μας...

Το Αγγλικό Νοσοκομείο του Παλιού Φρουρίου καταρρέει, σε πλήρη εγκατάλειψη και απόλυτη αδράνεια Πολιτείας, Ιόνιου πανεπιστήμιου και κάθε αρμόδιου τοπικού φορέα. Ενα θαυμάσιο κτίριο γεμάτο με ιστορικές μνήμες από την Κέρκυρα του 19ου και του 20ου αιώνα υποκύπτει στους ανίκητους νόμους της φθοράς...
Η τύχη του συγκεκριμένου κτιρίου αλλά και ολόκληρης της χερσονήσου του παλιού φρουρίου θα ήταν ριζικά διαφορετική άν εκεί είχε κατασκευαστεί η Πανεπιστημιούπολη του Ιόνιου Πανεπιστήμιου, μοναδικού κάλλους σε παγκόσμια κλίμακα, που θα την αναδείκνυε σε τόπο γνώσης, επιστήμης και τέχνης, εμβληματικού χαρακτήρα για την Κέρκυρα. Ο άξιος συμπολίτης Γιώργος Ζούμπος με πρόσφατη ανάρτησή του στο ιστολόγιο: ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ (http://oldkerkyraphoto.blogspot.com/) μας θυμίζει την ιστορία του Αγγλικού Νοσοκομείου αλλά και τους υπεύθυνους της ματαίωσης της στέγασης του Πανεπιστημίου στο παλιό φρούριο... Διαβάστε το, αξίζει... Η μνήμη μας πρέπει να ασκείται, ιδιαίτερα, όταν στην γωνία μας περιμένουν οι χτεσινοί υπεύθυνοι ως αυριανοί σωτήρες...

Σάββατο, 2 Μαΐου 2009

Κέρκυρα-Σαγιάδα : Εξαρτάται από την σύνδεση Ηγουμενίτσας-Σαγιάδας…

Πολύς λόγος γίνεται ξανά τελευταία –και πολύ σωστά- για την πορθμειακή σύνδεση Κέρκυρας-Σαγιάδας, ως κατά πολύ συντομότερης και οικονομικότερης της υπάρχουσας γραμμής Κέρκυρας-Ηγουμενίτσας. Πολύ σωστά επίσης, το όλο εγχείρημα συναρτάται προς την αναβάθμιση της οδικής σύνδεσης Ηγουμενίτσας-Σαγιάδας… Χωρίς αυτή την αναβάθμιση το συνολικό χρονικό αποτέλεσμα παραμένει πρακτικά το ίδιο. Γι’ αυτό μόνον θετική μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς την πρόσφατη δήλωση Μπέζα, για προκήρυξη μελέτης ανακατασκευής του τμήματος αυτού. Να προσθέσουμε εδώ, ότι το ζητούμενο είναι ένα οδικό τμήμα δρόμου εφάμιλλου ποιοτικά προς την Εγνατία, αφού θα αποτελεί το πρώτο κομμάτι του διακρατικής σύνδεσης Ελλάδς-Αλβανίας με «σημερινά» όρια την Ηγουμενίτσα και τους Αγιους Σαράντα. Ο δρόμος αυτός πρέπει και μπορεί να ενταχθεί προοπτικά σε έναν παραλιακό διαβαλκανικό άξονα με αρχή την Καλαμάτα και τέλος την Τεργέστη. Ηδη, τα μηνύματα από ελληνικής πλευράς είναι αρκετά αισιόδοξα. Παρά τις αρχικές ενστάσεις για εσωτερική, μεσογειακή χάραξη της Ιονίας οδου, η δημοπράτηση του τμήματος Αμβρακίας-Ακτίου (ήταν προγραμματισμένη για το Απρίλιο… Εγινε;) μήκους 49 χιλιομέτρων με προδιαγραφές διεθνούς αυτοκινητόδρομου, οδηγεί στην κατασκευή μέχρι το 2012 (;) του πρώτου τμήματος ενός «παραλιακού» οδικού άξονα, παράλληλα προς την εσωτερικότερη Ιονία Οδό (Αντίρριο, Αμφιλοχία, Αρτα Γιάννενα, Κακαβιά). Ηδη, έχουν προκηρυχθεί μελέτες για σχεδόν ολόκληρο τον δρόμο Ηγουμενίτσας-Πρέβεζας, με πιο πρόσφατη εκείνη του τμήματος από κόμβο Γραμμενοχωρίου μέχρι κόμβο Πάργας. Εδώ χρειάζεται πραγματική προσοχή και προβλεπτικότητα… Μιζέριες και απρονοησίες δεν χωράνε για έναν δρόμο με τεράστια γεωπολιτική σημασία και για την Ελλάδα. Εδώ, μελλοντικά θα καταλήγουν οι μεγάλοι ενεργειακοί αγωγοί. Ταυτόχρονα ο ριζικά αναβαθμισμένος άξονας Πρέβεζας- Ηγουμενίτσας θα παρέχει την μέγιστη αξιοποίηση της υποθαλάσσιας ζεύξης Ακτίου-Πρέβεζας και του Αεροδρομίου του Ακτίου ενώ θα αναδεικνύει όλα τα τοπία και ακτών της διαδρομής, ιδιαίτερα των νησιών Λευκάδας και Κέρκυρας. Η Λευκάδα έχει το προνόμοιο να είναι το μοναδικό νησί, που δεν χρειάζεται πλωτό μέσο επικοινωνίας για την επίσκεψή του. Μάλιστα η πρόσβαση σε αυτήν θα βελτιωθεί ριζικά αφού μέσα στο 2009 αναμένεται να δημοπρατηθεί η σύνδεση της πόλης της Λευκάδας με τον άξονα Ακτιο- Αμβρακία.
Δυστυχώς, η παραπάνω γεωπολιτική προοπτική τραυματίζεται σοβαρότατα από την απαράδεκτη εγκατάλειψη του Δυτικού Σιδηροδρομικού Αξονα… Φαίνεται πάντως, πως η δημιουργία του διακρατικού και προοπτικά διαβαλκανικού παραλιακού δρόμου θα καταστήσει την πορθμειακή σύνδεση Σαγιάδας- Κέρκυρας αγωγό ζωής για την πόλη και το νησί μας γενικότερα…