Τρίτη, 26 Μαΐου 2009

Αυτόν Χρειαζόμαστε...

Ο Αλαν Ντάγκλας, 61 ετών, Αυστραλός και κάτοικος της πόλης Σάνπορι, έχει τάξει σκοπό της ζωής του να καθαρίζει τους τοίχους της πόλης του από την χρωμορρύπανση. Επικεφαλής μιας ομάδας εθελοντών εφοδιασμένων με κατάλληλα υλικά, επεμβαίνουν σε 24ωρη βάση και τα φρεσκογραμμένα συνθήματα εξαφανίζονται σε λίγα λεπτά...
Με τον τρόπο αυτό οι δράστες αποθαρρύνονται, αφού τα συνθήματά τους δεν ...προλαβαίνουν να τα διαβάσουν ούτε οι φίλοι τους.
Η αποτρεπτική αυτή επίδραση της παρέμβασης Ντάγκλας αναγνωρίζεται πλέον σε τέτοιο βαθμό, ώστε γειτονικές πόλεις αλλά και άλλες χώρες ζητούν πληροφορίες γύρω από την εφαρμογή της όλης επιχείρησης προστασίας του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος των πόλεων. Ας υπογραμμισθεί, οτι ο Ντάγκλας συμπαθεί την τέχνη του graffity, πιστεύοντας, ότι πρέπει να διατίθενται ειδικοί τοίχοι για την εξάσκησή της...
Αυτό, που καταρχή φαίνεται υποκριτικό είναι σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις πραγματικότητα, όπου πάνω σε ειδικούς τοίχους, ιδιαίτερα σε περιβάλλον πανεπιστημιουπόλεων, έχουν δημιουργηθεί πραγματικά αριστουργήματα.
Αν μπορούσε να σκεφτεί και την πόλη μας ο κ. Ντάγκλας... Εδώ, βέβαια, φοβούμαστε, οτι θα δυσκολευόνταν ιδιαίτερα στο έργο του. Εδώ η χρωμορρύπανση έχει κατοχυρωθεί ως ..."προοδευτικό " δικαίωμα με πρωταγωνιστή ακόμη και πολιτικό φορέα, που δεν έχει αφήσει κολώνα, τοίχο, μνημείο, που να μην του αλλάξει τα... χρώματα... Εδώ επίσης, η πατρίδα γενικώς ...κοιμάται σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο ενώ το εθελοντικό κίνημα δεν είναι και ...στα καλύτερά του...

Δεν υπάρχουν σχόλια: